ترک تریاک با سرم

ترک تریاک با سرم یکی از روش هایی است که گاهی در مراکز درمانی یا در زمان بروز علائم شدید ترک مورد توجه قرار می گیرد؛ اما یک نکته مهم وجود دارد: سرم به تنهایی باعث ترک وابستگی به تریاک نمی شود. سرم های وریدی می توانند در شرایط خاص برای جبران کم آبی، تامین مایعات و کمک به پایدار نگه داشتن وضعیت جسمی فرد استفاده شوند، اما درمان وابستگی به مواد افیونی نیازمند ارزیابی پزشکی و یک برنامه درمانی مناسب است. بنابراین تصور اینکه با تزریق چند سرم می توان وابستگی به تریاک را از بین برد، از نظر پزشکی دقیق نیست.

علائم ترک تریاک می تواند شامل بی قراری، اضطراب، تعریق، آبریزش بینی، درد عضلانی، گرفتگی شکم، تهوع، استفراغ، اسهال و اختلال خواب باشد. شدت این علائم به میزان و مدت مصرف، وضعیت جسمی فرد و نوع ماده مصرفی بستگی دارد. در مواردی که استفراغ یا اسهال شدید موجب کم آبی بدن شود، پزشک ممکن است درمان حمایتی از جمله مایعات وریدی را در نظر بگیرد؛ با این حال، سرم جایگزین داروهای اختصاصی درمان اختلال مصرف مواد افیونی یا حمایت های روانی و رفتاری نیست.

آیا ترک تریاک با سرم امکان پذیر است؟

سرم می تواند بخشی از مراقبت پزشکی در دوره ترک باشد، اما به عنوان یک روش مستقل برای درمان اعتیاد به تریاک شناخته نمی شود. نقش اصلی سرم، در صورت وجود اندیکاسیون پزشکی، حمایت از وضعیت جسمی بیمار است؛ برای مثال اگر فرد به دلیل تعریق، استفراغ یا اسهال دچار کم آبی شده باشد.

در درمان وابستگی به مواد افیونی، هدف فقط کنترل چند روز اول علائم جسمی نیست. درمان باید به گونه ای طراحی شود که احتمال بازگشت به مصرف، مصرف بیش از حد و عوارض ناشی از عود را نیز کاهش دهد. دستورالعمل های تخصصی، درمان دارویی و حمایت روانی اجتماعی را در کنار یکدیگر برای بسیاری از افراد توصیه می کنند.

سرم در ترک تریاک چه کمکی می کند؟

سرم وریدی می تواند در شرایط مشخص، بخشی از درمان حمایتی باشد. مهم ترین کاربردهای احتمالی آن عبارتند از:

• جبران کم آبی ناشی از استفراغ یا اسهال
• کمک به تامین مایعات در فردی که قادر به نوشیدن کافی نیست
• کمک به اصلاح برخی اختلالات آب و الکترولیت در صورت تشخیص پزشک
• فراهم کردن مسیر وریدی برای برخی درمان های دارویی در محیط درمانی

بنابراین اثر سرم بیشتر حمایتی است و مستقیما وابستگی مغز به مواد افیونی را درمان نمی کند.

آیا سرم درد و خماری ترک تریاک را از بین می برد؟

خیر. سرم ممکن است در صورت وجود کم آبی، ضعف یا برخی مشکلات جسمی، حال عمومی بیمار را بهتر کند، اما به تنهایی تمام علائم ترک را برطرف نمی کند. علائمی مانند ولع مصرف، بی قراری، اضطراب، درد عضلانی و اختلال خواب ممکن است همچنان وجود داشته باشند.

برای کنترل علائم ترک، پزشک بر اساس شدت علائم و شرایط فرد ممکن است از درمان های دارویی و حمایتی مناسب استفاده کند. داروهایی مانند کلونیدین یا لووفکسیدین می توانند در برخی بیماران برای کنترل علائم ترک مورد استفاده قرار گیرند و داروهای درمان اختلال مصرف مواد افیونی مانند متادون یا بوپرنورفین نیز در برنامه های درمانی مناسب جایگاه مهمی دارند.

چه سرمی برای ترک تریاک خوب است؟

هیچ نوع سرمی به عنوان سرم مخصوص ترک تریاک وجود ندارد که بتوان آن را برای همه افراد توصیه کرد. انتخاب نوع و مقدار مایع وریدی باید بر اساس وضعیت آب بدن، فشار خون، بیماری های زمینه ای، میزان دریافت مایعات و نتایج معاینه و در صورت نیاز آزمایش های پزشکی انجام شود.

تزریق خودسرانه سرم نیز بی خطر نیست و می تواند در برخی افراد باعث اضافه بار مایعات یا اختلالات الکترولیتی شود. به همین دلیل، تجویز سرم باید بر اساس نیاز واقعی بیمار انجام شود، نه صرفا با هدف سریع تر شدن روند ترک.

سرم قندی نمکی برای ترک تریاک

سرم های حاوی سدیم کلراید یا محلول های دارای گلوکز در شرایط مختلف پزشکی کاربرد دارند، اما انتخاب آنها به وضعیت بیمار بستگی دارد. نمی توان گفت یک نوع سرم قندی یا نمکی برای تمام افرادی که در حال ترک تریاک هستند مناسب است.

اگر فرد دچار کم آبی قابل توجه باشد، پزشک ممکن است بر اساس شرایط او مایع وریدی مناسب تجویز کند. این اقدام با درمان وابستگی به تریاک تفاوت دارد و نباید به عنوان درمان اصلی اعتیاد در نظر گرفته شود.

آیا ویتامین ها را می توان داخل سرم ترک تریاک تزریق کرد؟

گاهی در مراکز درمانی، بسته به شرایط بیمار، برخی ویتامین ها یا داروها به صورت تزریقی تجویز می شوند؛ اما اضافه کردن خودسرانه ویتامین ها یا داروهای مختلف به سرم برای «پاکسازی بدن» یا تسریع ترک، پشتوانه کافی برای استفاده عمومی ندارد.

کمبودهای تغذیه ای باید بر اساس وضعیت فرد ارزیابی و در صورت نیاز درمان شوند. نوع، مقدار و مسیر مصرف مکمل ها نیز باید توسط پزشک مشخص شود.

سرم ترک تریاک چند روز باید تزریق شود؟

مدت استفاده از سرم برای ترک تریاک عدد ثابتی ندارد، زیرا سرم برای درمان کم آبی یا مشکلات جسمی تجویز می شود، نه برای تعیین طول دوره ترک. اگر فرد دچار کم آبی نباشد و بتواند مایعات کافی دریافت کند، ممکن است اصلا به سرم وریدی نیاز نداشته باشد.

از طرف دیگر، اگر استفراغ، اسهال یا سایر مشکلات جسمی شدید باشد، پزشک ممکن است برای مدت محدودی درمان وریدی را ضروری بداند. بنابراین نمی توان برای همه افراد دوره هایی مانند سه روز، پنج روز یا یک هفته را به عنوان برنامه استاندارد سرم درمانی تعیین کرد.

جدول مقایسه واکنش بدن: ترک با سرم در برابر ترک با داروهای استاندارد

خیلی از افراد ترجیح می دهند شفاف بدانند اگر صرفاً با تکیه بر سرم جلو بروند چه اتفاقی می افتد و اگر با پروتکل استاندارد درمانی پیش بروند وضعیت چطور خواهد بود. این مقایسه تفاوت مسیر را نشان می دهد:

ترک تریاک با سرم در خانه خطرناک است؟

انجام سرم درمانی در خانه بدون ارزیابی پزشکی می تواند خطرناک باشد، به ویژه زمانی که هدف آن درمان علائم شدید ترک باشد. در دوره ترک ممکن است مشکلاتی مانند کم آبی، افت فشار خون، اختلالات الکترولیتی یا تشدید بیماری های زمینه ای ایجاد شود و فرد به ارزیابی و درمان مناسب نیاز داشته باشد.

از طرف دیگر، درمان خانگی با سرم نمی تواند جایگزین ارزیابی اختلال مصرف مواد افیونی شود. اگر فرد سابقه مصرف طولانی یا مقدار زیاد تریاک دارد، برنامه ترک باید متناسب با شرایط او تنظیم شود.

این سایت برای مطالعه بیشتر منبع خوبی است.

چه افرادی نباید خودسرانه سرم دریافت کنند؟

افراد مبتلا به بعضی بیماری های قلبی، کلیوی یا شرایطی که تعادل مایعات در آنها اهمیت ویژه ای دارد، ممکن است نسبت به دریافت مایعات وریدی حساس تر باشند. همچنین نوع و حجم مایع باید با توجه به وضعیت فشار خون و الکترولیت های بدن انتخاب شود.

به همین دلیل، حتی اگر فرد قبلا سرم خاصی دریافت کرده باشد، نباید همان سرم یا همان حجم را بدون ارزیابی مجدد تکرار کند.

بهترین روش درمان علائم ترک تریاک چیست؟

مدیریت ترک تریاک باید بر اساس شدت وابستگی، مقدار و مدت مصرف، وضعیت جسمی و روانی و سابقه درمان فرد انجام شود. کنترل علائم ترک تنها یکی از مراحل درمان است و به تنهایی درمان اختلال مصرف مواد افیونی محسوب نمی شود.

در برخی افراد، درمان دارویی می تواند علائم ترک و ولع مصرف را به شکل موثرتری کنترل کند. انتخاب دارو باید توسط پزشک انجام شود، زیرا شروع، قطع یا تغییر بعضی داروها در زمان نامناسب می تواند علائم ترک را تشدید کند.

نقش متادون در درمان وابستگی به تریاک

متادون یکی از داروهای مورد استفاده در درمان اختلال مصرف مواد افیونی است و می تواند به کنترل علائم ترک و کاهش ولع مصرف کمک کند. درمان با متادون باید تحت نظارت پزشک و مطابق برنامه درمانی انجام شود.

متادون صرفا برای از بین بردن خماری استفاده نمی شود، بلکه در صورت انتخاب به عنوان درمان، می تواند بخشی از یک برنامه طولانی تر برای کاهش مصرف غیرپزشکی مواد افیونی و پیشگیری از عود باشد. سازمان جهانی بهداشت نیز متادون و بوپرنورفین را از درمان های دارای شواهد قوی برای وابستگی به مواد افیونی می داند.

نقش بوپرنورفین در ترک تریاک

بوپرنورفین نیز یکی از داروهای مهم درمان اختلال مصرف مواد افیونی است. این دارو می تواند علائم ترک و ولع مصرف را کاهش دهد و در بسیاری از برنامه های درمانی به عنوان جایگزین کنترل شده برای مصرف غیرپزشکی مواد افیونی استفاده شود.

زمان شروع بوپرنورفین اهمیت زیادی دارد. اگر این دارو زمانی مصرف شود که هنوز مقدار قابل توجهی از یک ماده افیونی در بدن وجود دارد و فرد وارد مرحله مناسب ترک نشده باشد، احتمال بروز ترک القاشده وجود دارد. به همین دلیل شروع آن باید طبق نظر پزشک و بر اساس نوع ماده مصرفی و وضعیت بیمار انجام شود.

داروهای کنترل علائم ترک

برخی داروها مستقیما برای درمان وابستگی استفاده نمی شوند، اما می توانند بعضی علائم ترک را کنترل کنند. برای نمونه، کلونیدین می تواند در کاهش برخی علائم جسمی ترک مانند تعریق، بی قراری و برخی علائم خودکار بدن موثر باشد، اما ممکن است باعث افت فشار خون و سرگیجه شود و باید تحت نظر پزشک مصرف شود.

درمان علامتی ممکن است در کنار سایر روش های درمانی مورد استفاده قرار گیرد، اما نباید با درمان کامل اختلال مصرف مواد افیونی اشتباه گرفته شود.

یکی دیگر از راه های ترک تریاک، ترک تریاک با متادون است که در بسیاری از مقاله های عملی به آن پرداخته شده است.

ترک تریاک با سرم بهتر است یا ترک دارویی؟

پاسخ به این سوال به وضعیت فرد بستگی دارد، اما از نظر علمی نمی توان سرم را جایگزین درمان دارویی اختلال مصرف مواد افیونی دانست. سرم در صورت نیاز، یک اقدام حمایتی برای وضعیت جسمی بیمار است، در حالی که داروهای اختصاصی می توانند روی علائم ترک، ولع مصرف و وابستگی به مواد افیونی اثر بگذارند.

درمان موفق نیز تنها به مرحله قطع مصرف محدود نمی شود. برنامه درمانی مناسب باید احتمال عود را در نظر بگیرد و در صورت نیاز، درمان دارویی را با حمایت روانی اجتماعی و پیگیری مستمر ترکیب کند.

علائم خطر هنگام ترک تریاک

بیشتر علائم ترک تریاک اگر به صورت صحیح مدیریت شوند قابل کنترل هستند، اما برخی شرایط نیازمند ارزیابی فوری پزشکی هستند. به ویژه اگر فرد نتواند مایعات را نگه دارد، دچار استفراغ یا اسهال شدید شود، سطح هوشیاری او تغییر کند یا علائم بیماری زمینه ای تشدید شود، نباید درمان را صرفا به سرم یا مراقبت خانگی محدود کرد.

همچنین باید توجه داشت که پس از کاهش یا قطع مصرف، تحمل بدن نسبت به مواد افیونی می تواند کاهش پیدا کند. اگر فرد پس از مدتی دوباره با مقدار قبلی مصرف کند، خطر مسمومیت و اوردوز افزایش می یابد. سازمان جهانی بهداشت بر اهمیت پیشگیری و درمان سریع اوردوز با نالوکسان تاکید دارد.

چه زمانی مراجعه فوری به پزشک ضروری است؟

در شرایط زیر ارزیابی پزشکی اهمیت بیشتری دارد:

• کاهش سطح هوشیاری یا گیجی شدید
• مشکل در تنفس
• ناتوانی در نوشیدن یا نگه داشتن مایعات
• استفراغ یا اسهال شدید و مداوم
• ضعف شدید یا علائم قابل توجه کم آبی
• درد قفسه سینه یا تنگی نفس
• تشنج
• افکار خودکشی یا تغییر شدید وضعیت روانی
• تشدید علائم بیماری های زمینه ای

در صورت شک به اوردوز مواد افیونی، کاهش سطح هوشیاری و تنفس غیرطبیعی یک وضعیت اورژانسی است و نباید منتظر اثر سرم ماند. نالوکسان در چنین شرایطی می تواند داروی نجات بخش باشد و پس از احیای اولیه نیز فرد باید تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.

آیا سرم باعث پاک شدن تریاک از بدن می شود؟

خیر. سرم باعث خروج سریع تریاک از بدن یا پاک شدن گیرنده های مغز از اثر وابستگی نمی شود. بدن ماده مصرفی را از طریق فرایندهای طبیعی متابولیسم و دفع، در طول زمان پردازش می کند و سرعت این فرایند با تزریق معمول سرم به شکل قابل توجهی افزایش پیدا نمی کند.

به همین دلیل، ادعاهایی مانند پاکسازی کامل بدن با یک یا چند سرم یا از بین رفتن اعتیاد با سرم نباید با درمان علمی اختلال مصرف مواد افیونی اشتباه گرفته شود. سرم تنها در صورت وجود نیاز پزشکی می تواند بخشی از مراقبت حمایتی باشد.

ترک تریاک با سرم چقدر زمان می برد؟

مدت علائم ترک در افراد مختلف متفاوت است و نمی توان بر اساس دریافت سرم، زمان مشخصی برای پایان ترک تعیین کرد. شدت و طول علائم به عواملی مانند مدت مصرف، مقدار مصرف، الگوی مصرف، نوع ماده افیونی و شرایط جسمی و روانی فرد بستگی دارد.

نکته مهم این است که کاهش علائم جسمی به معنای پایان کامل درمان نیست. ولع مصرف، مشکلات خواب، تغییرات خلقی و احتمال عود ممکن است پس از فروکش کردن علائم اولیه نیز ادامه داشته باشد. به همین دلیل، درمان وابستگی باید فراتر از چند روز اول ترک برنامه ریزی شود.

چرا بعد از سرم هنوز خماری تریاک ادامه دارد؟

اینکه فرد بعد از دریافت سرم هنوز احساس خماری، بی قراری، درد بدن یا ضعف داشته باشد، لزوما به این معنی نیست که سرم تاثیر نداشته است.

دلیل اصلی این است که سرم برای جبران مایعات و کمک به وضعیت جسمی بدن استفاده می شود و مستقیما وابستگی بدن و مغز به مواد افیونی را درمان نمی کند. اگر فرد به دلیل استفراغ، اسهال یا کم آبی دچار ضعف شده باشد، دریافت مایعات وریدی می تواند وضعیت آب بدن را بهتر کند، اما علائم اصلی ترک ممکن است همچنان ادامه داشته باشند.

علائم ترک به دلیل سازگاری بدن با مصرف طولانی یا مکرر مواد افیونی ایجاد می شوند. به همین دلیل، حتی بعد از دریافت سرم ممکن است علائمی مانند موارد زیر باقی بماند:

• بی قراری و اضطراب
• درد و کوفتگی عضلات
• تعریق
• آبریزش بینی
• گرفتگی یا ناراحتی شکم
• اختلال خواب
• ولع مصرف تریاک

شدت خماری بعد از سرم

شدت و مدت این علائم برای همه یکسان نیست و به عواملی مانند مقدار و مدت مصرف، الگوی مصرف و شرایط جسمی و روانی فرد بستگی دارد. بنابراین نمی توان انتظار داشت که تزریق سرم به تنهایی باعث شود تمام علائم ترک در مدت کوتاهی از بین بروند.

در واقع، ممکن است سرم بخشی از وضعیت جسمی فرد را بهتر کند، اما هنوز برای کنترل علائم ترک به درمان های دیگری نیاز باشد. در صورت شدت علائم، پزشک می تواند بر اساس شرایط فرد از درمان دارویی یا روش های حمایتی مناسب استفاده کند.

داروهایی مانند کلونیدین یا لووفکسیدین ممکن است برای کنترل بعضی علائم ترک استفاده شوند و درمان هایی مانند متادون یا بوپرنورفین نیز در درمان اختلال مصرف مواد افیونی جایگاه مشخصی دارند.

پس اگر بعد از سرم هنوز خماری ادامه دارد، نباید صرفا با تزریق سرم بیشتر تلاش کرد علائم را برطرف کرد. مهم این است که مشخص شود فرد دقیقا به چه نوع مراقبتی نیاز دارد و آیا علائم او ناشی از ادامه روند ترک است یا یک مشکل جسمی دیگر.

آیا سرم می تواند ولع مصرف تریاک را کم کند؟

به طور مستقیم، خیر. سرم برای کاهش ولع مصرف تریاک طراحی نشده است. نقش اصلی آن در صورت وجود نیاز پزشکی، جبران کم آبی و حمایت از وضعیت جسمی فرد است و نمی تواند وابستگی ایجاد شده به مواد افیونی یا میل شدید به مصرف را از بین ببرد.

ولع مصرف یا همان میل شدید به دوباره مصرف کردن، با علائم جسمی ترک تفاوت دارد. ممکن است فرد از نظر کم آبی بهتر شده باشد و ضعف ناشی از استفراغ یا اسهال کاهش پیدا کرده باشد، اما همچنان میل به مصرف تریاک داشته باشد.

این موضوع به ویژه زمانی اهمیت دارد که تصور شود بهتر شدن حال جسمی بعد از سرم به معنای تمام شدن روند درمان است.

برای کنترل ولع مصرف، پزشک ممکن است بر اساس شرایط فرد از درمان های اختصاصی اختلال مصرف مواد افیونی استفاده کند.

متادون و بوپرنورفین از داروهایی هستند که می توانند در برنامه درمانی مناسب به کنترل علائم ترک و کاهش ولع مصرف کمک کنند. البته انتخاب و شروع این داروها باید متناسب با وضعیت فرد و تحت نظر پزشک انجام شود.

از طرف دیگر، درمان وابستگی فقط به دارو محدود نمی شود. حمایت روانی، پیگیری منظم و برنامه ای برای جلوگیری از بازگشت به مصرف نیز اهمیت دارد. به همین دلیل، اگر هدف فقط این باشد که فرد با چند جلسه سرم احساس بهتری پیدا کند، بخش مهمی از مسیر درمان نادیده گرفته می شود.

در نتیجه، اگر بعد از دریافت سرم هنوز ولع مصرف تریاک وجود دارد، این مسئله غیرعادی نیست و به این معنی نیست که باید سرم بیشتری تزریق شود. بهتر است علت و شدت وابستگی بررسی شود و برای کنترل ولع و کاهش احتمال عود، یک برنامه درمانی مناسب در نظر گرفته شود.

اشتباهات رایج درباره سرم ترک تریاک که نباید باور کرد

درباره سرم ترک تریاک باورهای مختلفی وجود دارد که بعضی از آنها باعث می شوند فرد انتظار بیشتری از سرم داشته باشد. در حالی که سرم در درمان وابستگی به تریاک نقش حمایتی دارد و نباید با درمان اصلی اختلال مصرف مواد افیونی اشتباه گرفته شود.

1. سرم تریاک را سریع از بدن پاک می کند

این یکی از باورهای رایج اما نادرست است. سرم باعث نمی شود تریاک به شکل غیرعادی و سریع از بدن خارج شود یا مغز در مدت کوتاهی از وابستگی ایجاد شده رها شود. بدن مواد مصرفی را از طریق فرایندهای طبیعی متابولیسم و دفع پردازش می کند و تزریق معمول سرم به معنای پاکسازی سریع بدن نیست.

2. یک یا چند سرم می تواند اعتیاد را درمان کند

سرم به تنهایی درمان وابستگی به تریاک نیست. ممکن است در شرایطی که فرد دچار کم آبی شده، به عنوان بخشی از مراقبت پزشکی استفاده شود، اما درمان وابستگی نیازمند ارزیابی و برنامه درمانی متناسب با شرایط فرد است.

3. هرچه سرم بیشتری تزریق شود، ترک سریع تر اتفاق می افتد

افزایش تعداد یا حجم سرم لزوما باعث سریع تر شدن روند ترک نمی شود. اگر فرد کم آبی نداشته باشد و بتواند مایعات کافی مصرف کند، حتی ممکن است اصلا به سرم وریدی نیاز نداشته باشد. استفاده از سرم باید بر اساس نیاز واقعی پزشکی انجام شود.

4. سرم می تواند ولع مصرف تریاک را از بین ببرد

سرم نقش مستقیمی در کنترل ولع مصرف ندارد. ممکن است حال عمومی فرد را در صورت وجود کم آبی بهتر کند، اما میل به مصرف و وابستگی به مواد افیونی موضوع جداگانه ای است و ممکن است همچنان ادامه داشته باشد.

5. سرم باعث می شود دیگر نیازی به درمان دارویی نباشد

این تصور نیز دقیق نیست. سرم و درمان دارویی دو نقش متفاوت دارند. سرم در صورت وجود نیاز پزشکی برای حمایت از وضعیت جسمی استفاده می شود، در حالی که داروهایی مانند متادون و بوپرنورفین می توانند در برنامه درمان اختلال مصرف مواد افیونی برای کنترل علائم ترک و کاهش ولع مصرف به کار بروند.

6. سرم قندی یا نمکی برای همه افراد مناسب است

هیچ نسخه یکسانی برای همه افرادی که در حال ترک تریاک هستند وجود ندارد. نوع و حجم مایع وریدی باید با توجه به وضعیت آب بدن، فشار خون، بیماری های زمینه ای و شرایط پزشکی فرد انتخاب شود.

بنابراین نمی توان یک نوع سرم مشخص را به عنوان سرم مخصوص ترک تریاک برای همه افراد معرفی کرد.

در نهایت، بهتر است سرم را همان چیزی بدانیم که واقعا هست: یک اقدام حمایتی در شرایطی که بدن به آن نیاز دارد، نه یک روش برای پاک کردن تریاک از بدن یا درمان کامل وابستگی. اگر هدف، ترک پایدار و کاهش احتمال بازگشت به مصرف باشد، ارزیابی پزشکی و انتخاب یک برنامه درمانی مناسب اهمیت بسیار بیشتری از تعداد سرم های دریافتی دارد.

سخن پایانی

ترک تریاک با سرم را نباید به عنوان یک روش مستقل برای درمان اعتیاد در نظر گرفت. سرم ممکن است در شرایطی مانند کم آبی ناشی از استفراغ، اسهال یا ناتوانی در مصرف مایعات، به عنوان درمان حمایتی استفاده شود، اما مستقیما وابستگی به تریاک را درمان نمی کند و باعث پاک شدن سریع ماده از بدن نمی شود. انتخاب و تزریق سرم نیز باید بر اساس وضعیت پزشکی فرد انجام شود و استفاده خودسرانه از آن توصیه نمی شود.

درمان اصولی وابستگی به تریاک نیازمند ارزیابی پزشکی و انتخاب برنامه متناسب با شرایط فرد است. بسته به وضعیت بیمار، درمان دارویی با متادون یا بوپرنورفین، داروهای کنترل علائم ترک و حمایت روانی اجتماعی می توانند بخشی از برنامه درمانی باشند. مهم تر از همه، درمان نباید تنها به عبور از مرحله خماری محدود شود؛ زیرا پیشگیری از عود و کاهش خطر اوردوز، بخش مهمی از روند بهبودی است.