عوارض پماد خشخاش یا پماد تریاک

ارسال شده توسط
عمومی
عوارض پماد خشخاش یا پماد تریاک

عوارض پماد خشخاش یا پماد تریاک! پماد خشخاش یا پماد تریاک معمولا به عنوان یک فرآورده موضعی برای کاهش دردهای عضلانی و مفصلی معرفی می شود. همین موضوع باعث شده بعضی افراد تصور کنند چون پماد روی پوست استفاده می شود، دیگر خطرات و عوارض مواد افیونی را ندارد.

اما موضعی بودن یک فرآورده به معنی بی خطر بودن آن نیست. نوع ترکیبات، مقدار ماده موثر، محل استفاده و وضعیت پوست می تواند روی میزان جذب و عوارض احتمالی تاثیر بگذارد.

موضوع زمانی مهم تر می شود که پماد روی پوست زخمی، ترک خورده یا ملتهب استفاده شود یا مقدار زیادی از آن روی سطح وسیعی از بدن قرار بگیرد.

در چنین شرایطی، احتمال جذب بعضی مواد از طریق پوست افزایش پیدا می کند و نمی توان همه پمادهای موسوم به پماد خشخاش یا تریاک را از نظر ایمنی یکسان در نظر گرفت.

همچنین استفاده از این پماد برای فردی که در حال ترک تریاک است توصیه نمی شود.

پماد خشخاش یا پماد تریاک چیست؟

پماد خشخاش یا پماد تریاک به فرآورده های موضعی مختلف حاوی عصاره، مشتقات یا ترکیبات مرتبط با گیاه خشخاش گفته می شود. بنابراین نمی توان درباره همه محصولاتی که با این نام فروخته می شوند، یک ترکیب ثابت در نظر گرفت.

خود گیاه خشخاش با نام علمی Papaver somniferum حاوی آلکالوئیدهایی مانند مورفین و کدئین است و تریاک نیز از شیره خشک شده این گیاه به دست می آید.

این ترکیبات می توانند روی سیستم عصبی اثر بگذارند و به همین دلیل مصرف آنها با موضوع وابستگی و مسمومیت ارتباط دارد.

از طرف دیگر، بعضی محصولات موجود در بازار با عنوان پماد خشخاش ممکن است ترکیبات متفاوتی داشته باشند و حتی میزان یا نوع ماده مرتبط با خشخاش در آنها مشخص نباشد. بنابراین صرف عبارت گیاهی یا طبیعی روی محصول نمی تواند ایمنی آن را تضمین کند.

آیا پماد تریاک باعث اعتیاد می شود؟

این سوال برای افرادی که سابقه مصرف تریاک یا سایر مواد مخدر دارند اهمیت بیشتری دارد. پاسخ به این سوال به ترکیبات واقعی فرآورده، میزان جذب ماده موثر و نحوه مصرف بستگی دارد و نمی توان برای همه پمادهایی که با عنوان پماد تریاک فروخته می شوند، یک حکم یکسان صادر کرد.

با این حال، وجود مواد افیونی در یک فرآورده به این معنی نیست که مصرف موضعی آن را باید کاملا بی خطر دانست.

مواد افیونی در شرایط خاص می توانند از طریق پوست جذب شوند و حتی مواردی از مسمومیت ناشی از جذب پوستی مواد افیونی گزارش شده است.

برای فردی که در حال ترک تریاک است یا قبلا به مصرف مواد افیونی وابستگی داشته، استفاده خودسرانه از فرآورده ای با ترکیب نامشخص می تواند تصمیم مناسبی نباشد. مهم است که فرد بداند موضعی بودن با نداشتن اثر سیستمیک یکسان نیست.

پماد خشخاش یا تریاک چه عوارضی دارد؟

پماد خشخاش یا تریاک چه عوارضی دارد؟

عوارض احتمالی پماد خشخاش به ترکیب محصول و شرایط مصرف بستگی دارد. برخی عوارض ممکن است فقط در محل استفاده ایجاد شوند، اما در صورت جذب قابل توجه مواد افیونی، علائم عمومی بدن نیز ممکن است ظاهر شوند.

  • قرمزی، خارش و تحریک پوست

یکی از عوارضی که ممکن است پس از استفاده از هر فرآورده موضعی ایجاد شود، تحریک پوست است. قرمزی، خارش، سوزش یا ایجاد بثورات پوستی می تواند در افرادی که پوست حساس دارند یا به یکی از ترکیبات محصول واکنش نشان می دهند، دیده شود.

اگر بعد از استفاده، واکنش پوستی شدید یا رو به گسترش ایجاد شد، ادامه مصرف بدون بررسی علت آن منطقی نیست.

  • سوزش یا التهاب محل استفاده

برخی فرآورده های موضعی ممکن است پس از استفاده احساس گرما، سوزش یا تحریک ایجاد کنند. این موضوع به ویژه زمانی اهمیت پیدا می کند که پماد روی پوست ملتهب یا آسیب دیده استفاده شود.

در صورت ایجاد درد، سوزش شدید، تاول یا التهاب قابل توجه، بهتر است مصرف فرآورده متوقف شود و محل مورد بررسی قرار بگیرد.

  • افزایش جذب از پوست آسیب دیده

این مورد یکی از مهم ترین نکاتی است که درباره پمادهای حاوی مواد افیونی نباید نادیده گرفته شود.

پوست سالم مانند یک سد محافظ عمل می کند، اما وجود زخم، سوختگی، التهاب یا آسیب پوستی می تواند شرایط جذب مواد را تغییر دهد. در یک گزارش پزشکی، استفاده از ماده افیونی روی پوست آسیب دیده با مسمومیت و اختلال هوشیاری همراه بوده است.

به همین دلیل استفاده از فرآورده های حاوی ترکیبات ناشناخته یا افیونی روی زخم باز، سوختگی و پوست به شدت آسیب دیده می تواند خطرناک باشد.

  • خواب آلودگی و کاهش سطح هوشیاری

اگر ترکیبات افیونی موجود در یک فرآورده موضعی به مقدار قابل توجهی وارد بدن شوند، ممکن است علائم عمومی مانند خواب آلودگی، گیجی یا کاهش سطح هوشیاری ایجاد شود.

این عارضه را نباید یک اثر آرام بخش ساده تلقی کرد. کاهش غیرطبیعی هوشیاری بعد از استفاده از چنین فرآورده ای می تواند نشانه مسمومیت باشد و نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارد.

  • سرگیجه و ضعف

سرگیجه، احساس ضعف یا بی حالی نیز می تواند در صورت جذب سیستمیک مواد موثر ایجاد شود. البته این علائم اختصاصی نیستند و ممکن است علت های دیگری هم داشته باشند.

اگر این علائم مدت کوتاهی پس از استفاده از پماد شروع شده اند، به ویژه اگر همراه با خواب آلودگی یا اختلال تنفسی باشند، باید موضوع جدی گرفته شود.

  • کند شدن تنفس

مهم ترین عارضه احتمالی مسمومیت با مواد افیونی، سرکوب تنفس است. در مسمومیت با مواد افیونی ممکن است تنفس فرد آهسته یا سطحی شود و در موارد شدید، فرد هوشیاری خود را از دست بدهد.

این وضعیت یک اورژانس پزشکی است. در چنین شرایطی نباید منتظر ماند تا علائم خودبه خود برطرف شوند. موارد شدید مسمومیت با مواد افیونی ممکن است به درمان فوری و استفاده از داروی پادزهر مانند نالوکسان نیاز داشته باشند.

استفاده از پماد تریاک روی زخم

بله، استفاده خودسرانه از پماد یا فرآورده حاوی تریاک روی زخم، سوختگی یا پوست آسیب دیده می تواند خطر بیشتری داشته باشد.

وقتی سد طبیعی پوست آسیب می بیند، جذب بعضی مواد می تواند افزایش پیدا کند. یک گزارش پزشکی درباره استفاده موضعی از عصاره سنتی تریاک برای التهاب پوستی ناشی از پرتودرمانی، مسمومیت با تریاک را به عنوان عارضه گزارش کرده است.

به همین دلیل بهتر است پمادهایی که ترکیبات دقیق و میزان مواد موثر آنها مشخص نیست، روی این نواحی استفاده نشوند.

یک گزارش موردی منتشرشده در NIH نشان داده است که جذب پوستی برخی داروهای افیونی، به ویژه در شرایطی که سد پوستی آسیب دیده باشد، می تواند به مسمومیت منجر شود.

آیا پماد خشخاش برای درد بی خطر است؟

نمی توان صرفا بر اساس موضعی یا گیاهی بودن یک پماد، آن را بی خطر دانست.

بررسی برخی محصولات موجود در بازار نشان می دهد که ترکیبات و ادعاهای مربوط به پمادهای خشخاش با یکدیگر متفاوت هستند و بعضی محصولات با ادعاهایی مانند تسکین درد کمر، زانو، سیاتیک و دردهای عضلانی عرضه می شوند.

مشکل اصلی این است که برای محصولی با عنوان کلی «پماد تریاک» نمی توان بدون دانستن ترکیبات دقیق، میزان ماده موثر و کیفیت تولید، درباره ایمنی آن با اطمینان صحبت کرد.

بنابراین اگر فرد برای درد مزمن به دنبال مصرف مداوم چنین محصولی است، بهتر است به جای پوشاندن موقت درد، علت اصلی آن نیز بررسی شود.

چه کسانی نباید خودسرانه از پماد تریاک استفاده کنند؟

چه کسانی نباید خودسرانه از پماد تریاک استفاده کنند؟

احتیاط در مصرف چنین فرآورده هایی برای بعضی افراد اهمیت بیشتری دارد. از جمله:

کودکان، به ویژه خردسالان

  • افرادی که پوست آنها زخم، سوخته یا به شدت ملتهب است
  • افرادی که سابقه وابستگی به تریاک یا سایر مواد افیونی دارند
  • افرادی که همزمان داروهای آرام بخش یا سایر داروهای موثر بر سیستم عصبی مصرف می کنند
  • افرادی که به ترکیبات موجود در محصول حساسیت دارند
  • زنان باردار یا شیرده، مگر با نظر پزشک
  • افرادی که بیماری زمینه ای یا شرایطی دارند که مصرف مواد افیونی برای آنها می تواند مشکل ساز باشد

کودکان در برابر مقدارهای بسیار کم بعضی مواد سمی آسیب پذیرتر هستند و تماس اتفاقی آنها با فرآورده های دارویی موضعی می تواند خطرناک باشد.

موارد شدید مسمومیت کودکان پس از تماس پوستی با پمادهای حاوی داروهای قوی نیز گزارش شده است.

اگر بعد از استفاده از پماد تریاک حالم بد شد چه کار کنم؟

اگر بعد از استفاده از پماد، فقط کمی قرمزی یا تحریک خفیف پوست ایجاد شده است، مصرف را متوقف کنید و پوست را زیر نظر داشته باشید. در صورت ادامه یا تشدید علائم، بررسی پزشکی لازم است.

اما اگر علائم عمومی مانند خواب آلودگی شدید، گیجی، کاهش سطح هوشیاری، تنفس آهسته یا سخت، کبودی لب ها یا بیهوشی ایجاد شد، موضوع می تواند نشانه مسمومیت باشد و باید فورا با اورژانس تماس گرفت.

مسمومیت با مواد افیونی ممکن است با اختلال تنفس همراه شود و درمان سریع اهمیت زیادی دارد.

در چنین شرایطی فرد را تنها نگذارید و منتظر نمانید که با خوابیدن یا استراحت کردن حال او بهتر شود.

آیا پماد خشخاش به ترک تریاک کمک می کند؟

خیر، نباید پماد خشخاش یا پماد تریاک را به عنوان روش ترک تریاک در نظر گرفت.

ترک وابستگی به تریاک نیازمند یک برنامه درمانی متناسب با شرایط فرد است. استفاده از فرآورده ای که ممکن است حاوی ترکیبات مرتبط با مواد افیونی باشد، بدون اطلاع از ترکیبات و میزان ماده موثر، راه مطمئنی برای درمان وابستگی نیست.

اگر هدف از مصرف پماد این است که فرد در دوران ترک دردهای بدن یا علائم ناراحت کننده را راحت تر تحمل کند، بهتر است گزینه های مناسب با شرایط او توسط پزشک یا متخصص درمان اعتیاد انتخاب شود.

آیا پماد تریاک می تواند باعث برگشت وسوسه مصرف شود؟

برای فردی که تجربه وابستگی به تریاک داشته، حتی موضوعاتی که یادآور مصرف قبلی هستند می توانند از نظر روانی مهم باشند. البته نمی توان گفت استفاده از هر پماد خشخاش حتما باعث برگشت اعتیاد می شود، چون ترکیب محصولات و واکنش افراد متفاوت است.

با این حال، اگر فرد در دوران ترک قرار دارد و احساس می کند استفاده از این پماد میل او به مصرف تریاک را بیشتر می کند، ادامه استفاده تصمیم مناسبی نیست. در دوره ترک، حفظ فاصله از موادی که فرد آنها را با مصرف قبلی مرتبط می داند می تواند بخشی از مراقبت از روند بهبودی باشد.

سخن پایانی

پماد خشخاش یا پماد تریاک را نمی توان صرفا به دلیل استفاده روی پوست یا داشتن عنوان گیاهی، کاملا بی خطر دانست.

مهم ترین نگرانی زمانی ایجاد می شود که محصول ترکیبات افیونی داشته باشد، روی پوست آسیب دیده استفاده شود یا مقدار زیادی از آن روی سطح وسیعی از بدن قرار بگیرد. در چنین شرایطی احتمال جذب مواد و بروز عوارض عمومی افزایش پیدا می کند.

اگر بعد از مصرف فقط تحریک پوستی ایجاد شده، قطع مصرف و پیگیری وضعیت پوست اهمیت دارد؛ اما خواب آلودگی شدید، کاهش هوشیاری یا کند شدن تنفس را باید جدی گرفت.

به ویژه اگر فرد سابقه اعتیاد به تریاک دارد، بهتر است برای تسکین درد یا کنترل علائم ترک به سراغ فرآورده های نامشخص نرود و درمان مناسب را با کمک متخصص دنبال کند.

دیدگاهتان را بنویسید