با جستجو درباره اینکه طبع شیره و تریاک گرم است یا سرد به جواب های مختلفی می رسید. یکی می گوید تریاک سرد است، یکی می گوید گرم است و بعضی ها هم از روی احساسی که بعد از مصرف پیدا می کنند، نتیجه می گیرند که حتما باید طبع آن گرم باشد. این سردرگمی کاملا قابل درک است. مثلاً ممکن است کسی بعد از مصرف تریاک احساس آرامش، گرما یا تغییراتی در بدنش داشته باشد و همین موضوع برایش سؤال ایجاد کند که بالاخره طبع تریاک گرم است یا سرد؟ یا اگر شیره تریاک اثر بیشتری دارد، آیا باید آن را گرم تر از تریاک معمولی بدانیم؟ اگر بخواهیم ساده و روشن جواب بدهیم، در دیدگاه طب سنتی ایرانی، تریاک معمولا سرد و خشک در نظر گرفته می شود. درباره شیره تریاک اما مطالب مختلفی وجود دارد و نمی توان فقط بر اساس احساس گرما یا شدت اثر آن، طبعش را گرم دانست. از طرف دیگر، چیزی که بدن بعد از مصرف احساس می کند لزوما همان مفهومی نیست که در طب سنتی با عنوان طبع شناخته می شود. مفهوم مزاج و طبع در طب سنتی چارچوب خاص خودش را دارد و نباید آن را با اثرات دارویی و عصبی یک ماده یکی دانست. اگر تصمیم به ترک تریاک در خانه را دار...

تغییرات عجیب مغز بعد از ترک تریاک! اگر تریاک را ترک کرده باشی، احتمالاً یک چیز را خوب می فهمی: تمام شدن خماری به این معنی نیست که مغزت همان لحظه به حالت قبل برمی گردد. ممکن است چند روز یا چند هفته از آخرین مصرف گذشته باشد، بدن درد و عرق کردن کمتر شده باشد، اما هنوز حوصله هیچ کاری را نداشته باشی، خوابت به هم ریخته باشد، زود عصبی شوی یا مدام فکرت سمت مصرف دوباره برود. . حتی ممکن است با خودت بگویی: من که ترک کردم، پس چرا هنوز مغزم درست کار نمی کند؟ این اتفاق لزوما به معنی ضعیف بودن اراده یا شکست ترک نیست.   وقتی برای مدت طولانی تریاک و سایر مواد افیونی وارد بدن می شوند، مغز خودش را با حضور آنها تطبیق می دهد. وقتی مصرف قطع می شود، این سازگاری ها یک شبه از بین نمی روند. برای همین ممکن است بعد از تمام شدن علائم جسمی ترک، هنوز بی قراری، اختلال خواب، کم شدن انگیزه، تحریک پذیری یا میل شدید به مصرف داشته باشی. بخشی از این حالت ها به تغییر عملکرد مدارهای مربوط به پاداش، استرس، احساسات و کنترل رفتار مربوط می شود. اما یک نکته امیدوارکننده هم وجود دارد: مغز قرار نیست آسی...

ترک تریاک و به طور کلی اعتیاد فقط به معنای قطع مصرف مواد نیست؛ بخش مهمی از مسیر به زمانی مربوط می شود که فرد دوباره با وسوسه، استرس، فشارهای روانی یا موقعیت هایی که در گذشته محرک مصرف بوده اند روبه رو می شود. در چنین شرایطی، درمان های شناختی رفتاری (CBT) در پیشگیری از عود اعتیاد می توانند به فرد کمک کنند افکار و رفتارهایی را که احتمال بازگشت به مصرف را افزایش می دهند بهتر بشناسد و برای مقابله با آنها مهارت های مؤثرتری یاد بگیرد. درمان شناختی رفتاری با این دیدگاه پیش می رود که بخشی از الگوهای فکری و رفتاری مرتبط با مصرف مواد قابل شناسایی و تغییر هستند. به همین دلیل، در جلسات درمان فقط درباره گذشته صحبت نمی شود؛ فرد یاد می گیرد در موقعیت های پرخطر چه واکنشی نشان دهد، چگونه با میل شدید به مصرف مقابله کند و چگونه پس از یک لغزش، از تبدیل شدن آن به عود کامل جلوگیری کند. شواهد موجود نیز از نقش CBT در درمان اختلالات مصرف مواد و کاهش مشکلات مرتبط با مصرف حمایت می کنند.   درمان شناختی رفتاری یا CBT چیست؟ درمان شناختی رفتاری Cognitive behavioral therapy (CBT) نوعی روان درمانی ساختاری...

بسیاری از افرادی که تصمیم به ترک تریاک و مواد مخدر می گیرند، سم زدایی را با درمان اعتیاد یکسان می دانند. در حالی که این دو مرحله هدف و کارکرد متفاوتی دارند. سم زدایی بیشتر بر مدیریت علائم جسمی ناشی از قطع مصرف و کمک به عبور ایمن از مرحله ترک تمرکز دارد، اما درمان اعتیاد فرایندی گسترده تر است که علاوه بر وضعیت جسمی، وابستگی روانی، رفتارهای مرتبط با مصرف، وسوسه مصرف و پیشگیری از بازگشت به مصرف را نیز در نظر می گیرد. به همین دلیل، پایان سم زدایی لزوما به معنای پایان اعتیاد نیست. شناخت تفاوت سم زدایی با درمان اعتیاد اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اگر فرد پس از کنترل علائم ترک، درمان مناسب را ادامه ندهد، عوامل زمینه ساز مصرف همچنان می توانند وجود داشته باشند. درمان موثر معمولا بر اساس شرایط جسمی و روانی فرد، نوع ماده مصرفی، شدت وابستگی و سابقه تلاش های قبلی برای ترک تنظیم می شود.   سم زدایی (دیتاکس) چیست؟ سم زدایی یا Detoxification به مجموعه اقداماتی گفته می شود که با هدف مدیریت مرحله حاد قطع مصرف مواد انجام می شود. در این مرحله، بدن به دنبال قطع یا کاهش مصرف با نبود ماده سازگار می شود...

ترک تریاک با ب۲ یکی از روش هایی است که در درمان وابستگی به مواد افیونی مانند تریاک مورد استفاده قرار می گیرد. ب۲ یا بوپرنورفین، یک داروی شبه افیونی با اثر آگونیستی نسبی است که می تواند با کاهش علائم ترک و کنترل میل شدید به مصرف، روند درمان اختلال مصرف تریاک را قابل تحمل تر کند. با این حال، ب۲ خود نیز یک داروی مؤثر بر گیرنده های مواد افیونی است و مصرف آن بدون ارزیابی پزشک می تواند باعث وابستگی، عوارض دارویی یا حتی بروز علائم شدید ترک شود. ترک تریاک با B2 به معنی جایگزین کردن یک ماده با ماده دیگر نیست؛ هدف اصلی این است که دارو در یک برنامه درمانی کنترل شده برای کاهش وابستگی به تریاک، کنترل علائم ترک و کاهش خطر بازگشت به مصرف استفاده شود. زمان شروع دارو، مقدار مصرف، مدت درمان و نحوه کاهش یا ادامه آن باید بر اساس وضعیت جسمی و روانی فرد، شدت وابستگی و الگوی مصرف تعیین شود. درمان اختلال مصرف مواد افیونی معمولا به دارو درمانی محدود نمی شود و حمایت روانی و پیگیری منظم نیز اهمیت دارد. B2 یا بوپرنورفین چیست و چگونه به ترک تریاک کمک می کند؟ ب۲ نام رایج بوپرنورفین است. بوپرنورفین یک آگونیست ن...

بازبینی پزشکی نام پزشک: سنا مخلصی تخصص: پزشک عمومی کد نظام پزشکی: ۱۹۹۱۱۸ ماه اول بعد از ترک تریاک برای بسیاری از افراد دوره ای است که بدن و ذهن هنوز با شرایط جدید سازگار می شوند.‌ ممکن است خواب کاملا منظم نشده باشد، انرژی در بعضی روزها پایین باشد، وسوسه مصرف به صورت مقطعی ایجاد شود یا فرد در موقعیت هایی قرار بگیرد که خاطرات و عادت های مربوط به مصرف قبلی را فعال می کنند. به همین دلیل، بعد از ترک فقط کنار گذاشتن تریاک اهمیت ندارد؛ ساختن یک برنامه منظم برای خواب، تغذیه، فعالیت بدنی، ارتباط با خانواده، کنترل محرک ها و ادامه درمان نیز اهمیت دارد.   نکته مهم این است که برنامه روزانه بعد از ترک تریاک برای همه افراد یکسان نیست. شرایط جسمی، مدت و شدت مصرف، وضعیت روانی، کیفیت خواب، بیماری های زمینه ای، شرایط خانوادگی و نوع درمان می توانند روی برنامه مناسب هر فرد تاثیر بگذارند. بنابراین این مطلب یک چارچوب کاربردی برای ماه اول است و جایگزین برنامه درمانی پزشک یا تیم درمان نمی شود. چرا ماه اول بعد از ترک تریاک به برنامه روزانه نیاز دارد؟ بدن و ذهن بعد از قطع مصرف چه ...

بازبینی پزشکینام پزشک: سنا مخلصی تخصص: پزشک عمومی کد نظام پزشکی: ۱۹۹۱۱۸ مهم ترین اشتباهات خانواده در دوران ترک تریاک چیست؟ رفتار خانواده در دوران ترک تریاک در خانه یا کمپ می تواند روند درمان را آسان تر یا دشوارتر کند. سرزنش، فشار برای ترک سریع، کنترل افراطی و بی توجهی به علائم جسمی و روانی از رفتارهایی هستند که ممکن است به جای کمک، فشار بیشتری به فرد وارد کنند. حمایت خانواده بهتر است در کنار درمان حرفه ای باشد و جای آن را نگیرد.   سرزنش کردن و یادآوری گذشته فرد گفتن جملاتی مانند «خودت این بلا را سر خودت آوردی» یا یادآوری مداوم مصرف گذشته، به حل مشکل کمک نمی کند. احساس شرم و انگ ممکن است فرد را از بیان مشکلات و درخواست کمک دور کند. استفاده از زبان محترمانه و تمرکز بر رفتار فعلی، رویکرد مناسب تری است. فشار برای ترک سریع و بی دردسر انتظار اینکه فرد خیلی سریع به شرایط قبلی برگردد، همیشه واقع بینانه نیست. ترک و بهبودی می تواند به ارزیابی پزشکی، پیگیری درمان و حمایت روانی نیاز داشته باشد. تمرکز خانواده بهتر است روی ادامه مسیر درمان باشد، نه فقط پایان علائم اولیه. کنترل افراط...